Fietstochten 2017

Kuurne  – Brussel – Kuurne 

25/02/2017

70 km

 

 

Het is weer zover de eerste cyclo van het nieuwe seizoen. Kuurne was terug zoals het jaar voordien de ideale rit om vertrouwd te raken met het malen van vele kilometers. Ondertussen een jaartje ouder geworden en hopelijk is dat met de wijn dat deze steeds beter mag worden, al zal dit moeilijk te beamen zijn voor een fietser. Gekozen net zoals in 2016 voor de 70 km. Een opwarmertje voor wat dit seizoen nog moet komen. De temperatuur bij de start amper een drietal graden, van een vroege lente was dan ook helemaal geen sprake. Aan het parcours was niets gewijzigd, eerst vlak en iets buiten Deerlijk was het meteen klimmen geblazen op de lange Oliebergstraat. Na 21 km volgde de al iets moeilijker Neerstraat. In Tiegem begonnen de benen al iets meer pijn te doen met de alom bekende Vossenhol. Lengte 700 meter, een hoogteverschil van 70 meter, maximum 9% en een gemiddelde van 5,6%.  De volgende helling in het rijtje de Holstraat een niet te onderschatten bergje. Hier volgen de gegevens: Lengte 1000 meter, een hoogteverschil van 50 meter. Met een maximum 12% e n een gemiddelde van 5,2%. Volgens mij een iets zwaardere beklimming. Boven gekomen volgde dan de afdaling naar Gijzelbrechtegem en daar wachtte de eerste bevoorrading. En daar waren ze de befaamde bitterballen met een kop hete soep. Een grote massa voor de andere lekkernijen, maar toch een stuk minder voor de bitterballen. In ieder geval het heeft me goed gesmaakt e n ze hebben mijn maag niet ondersteboven geholpen. Via de Turkeweg die lichtjes omhoog gaat was het afdalen naar Nokere met zijn gelijknamige helling de Nokereberg.  Dan ging de tocht verder naar Kruishoutem, Zulte, Waregem en Wielsbeke. En de wind die blies nu en dan uit de verkeerde hoek, dit maakte deze fietsrit al wat lastiger. Aan km 56 km was dan nog de laatste bevoorrading voorzien, zonder bitterballen maar wel een blikje energydrank. En zo kwamen wij na 68 km terug in Kuurne. Een mooie tocht, veel deelnemers en een parcours geschikt voor een ideale seizoenstart.

Parcours

 

Dwars door Vlaanderen 04/03/2017 Waregem

 

Niet te fris vandaag, 10 graden Celsius en het is nog niet aan het regenen, maar dit zou zo niet blijven want de vooruitzichten waren maar pover. Niet met de auto maar wel met de fiets naar Waregem gereden. Via Moregem en Wortegem en met de wind in de rug was ik tamelijk vlug in Waregem om mij in te schrijven voor deze fietstocht. Het zou allesbehalve een lachertje worden vandaag. Heel wat bekende hellingen werden de deelnemers voorgeschoteld. Zo van Waregem weer terug naar Oudenaarde! Via Wortegem, Moregem en Eine naar Ename, waar het parcours 500 meter verwijder ligt van mijn huis. De wegen lagen er maar slecht bij. Vuil, zand en modder, tevens begon het ook al een beetje te druppelen. Het parcours ging op en af, veel tijd om te recuperen was er niet. Op naar de eerste helling van de dag de Katteberg te Oudenaarde. Lengte 1 kilometer en het steilste stuk 11%. Wel op kasseien en dit gaat niet zo gemakkelijk. Na deze beklimming volgt dan een nog moelijker stuk met de kasseien van de Ruiterstraat die er zeer slecht bijlagen, gevolgd met de klim naar de kerk van Mater, met wederom kasseien. De weg naar Brouwerij Roman gaat gestadig omhoog maar telt niet mee voor de bergprijs.43 kilometer reeds in de benen en het zwaarste moest dan nog komen. Na 47 kilometer was de eerste bevoorrading voorzien te Schorisse. Man wat een drukte daar! Genoeg eten en drinken om de mens te sterken want van nu af zou het menens worden. De Bovenstraat: lengte 1100 meter, maximum 9% en een gemiddelde van 4%. Prachtige helling met weidse uitzichten vooral als je aan de top komt bij de Bossenaarmolen. Afdalen richting Etikhove om vervolgens de weg te nemen naar hoe kan het ook anders de Taaienberg! En hij was taai vandaag, vooral als je het gootje langs de kasseien niet kan gebruiken. Dan maar op de kasseien naar boven geklauterd. Na deze kuitenbijter fietsten wij naar de Hotond waar ik enkel verzuurde benen aan overhield. Verder de weg naar Berchem en daar was hij de moeilijke Oude Kwaremont! De helling gaat nog maar die kasseien, niet te doen eigenlijk. Overal liggen ze er zo maar los door elkaar. Schots en scheef en met hier en daar groeven waar je beter maar niet in terecht komt. Als het droog is zou het nog gaan, maar nu met de hemelsluizen die open gingen mocht je al blij zijn dat je recht bleef. Duwen en harken tussen de andere deelnemers naar boven. Nog was de ellende niet gedaan want de volgende helling luistert naar de naam Paterberg. Daar ook nog naar boven fietsen, hoe doe je dat met zo’n regenweer? Eigenlijk was ik vastbesloten om naar boven te stappen. Maar ja eenmaal begonnen duw je maar op de pedalen en de blik gericht op de top. Links van mij dachten sommigen het gootje te nemen maar dit bekwam hun zuur. Ondersteboven lagen zij daar op de grond en daar moet je dan ook nog langs. Het laatste stuk aan 4 kilometer per uur en ik was e r van af. Nooit gedacht om dit boven te fietsen met zo een regen. En nu naar de laatste bevoorrading te Berchem na 80 kilometer. Het water plensde naar beneden, maar mij kon het niet meer schelen want de laatste 12 kilometer reed ik via een oude spoorweg terug naar huis. 92 kilometer vandaag gefietst en dat het een zware tocht is voor begin maart is zeker waar. Op naar de volgende fietstocht!

link naar parcours

 

 

Omloop Van Vlaanderen Gent 11/03/2017

 

Wielercentrum Eddy Merckx daar moesten wij deze morgen naar toe. Het zou een prachtige dag worden en hopelijk ook een mooie fietstocht. Om acht uur met de auto naar Gent tezamen met mijn zoon. Wij gingen voor een tocht van 115 kilometer. Het begon meteen al met een valse noot als wij de Mediamarkt voorbijreden richting de Watersportbaan. Wat een file, niet te doen! 40 minuten lang aanschuiven vanwege de grote drukte. En dan vervolgens zoeken achter een parkeerplaats, wat zeker ook niet evident was. Aan de overkant van de watersportbaan nog een plaatsje gevonden. En dan naar de inschrijvingen, die redelijk vlot gingen. Ondertussen was de vriend van mijn zoon aangekomen, want de tocht zouden wij samen rijden. Eerst moest Boris maatje zijn banden een beetje druk bijgeven en voor mij was dit het sein om meteen al te vertrekken, met het gedacht na een paar minuten word ik toch bijgehaald. Die paar minuten bleken 32 kilometer te zijn! Ja als ze langs de schelde ongeveer 34 kilometer per uur aanhouden is het moeilijk om een gat toe te fietsen. En dit  gat werd dan ook toegereden op de eerste helling van de dag die luistert naar de naam Lange Munte. Een paar kilometer verder wachtte ons al de eerste bevoorrading en in tegenstelling tot vorig jaar was er nog meer dan voldoende lekkere dingen aanwezig. Niets te klagen daarover. Maar vanaf nu zou het serieuze werk beginnen. Eerst naar Makkegem en dit blijft toch een makkie van een helling. Minder gemakkelijk was het in Kerkgate en vervolgens de zeer steile Abeelstraat. En raar daar kwam ik mijn zoon zijn vriend tegen, hij geraakte nog amper vooruit. Mijn zoon was ondertussen ook gestopt en samen reden wij verder over de Haaghoek. Mijn zoon Boris stopte om op zijn maat te wachtten die in geen velden te bespeuren was, ik mocht op mijn gemak verder fietsen. Ganzenberg en Kaperij werden bedwongen en in de aanloop naar de Leberg bleef ik op mijn beurt een poosje op wacht. Na enige tijd kwam mijn zoon aangefietst zonder zijn maatje! Hij voelde zich niet goed en is maar naar huis gereden. Ja zulke situaties kunnen zich voordoen.  Nu kwam er een moeilijk stuk af met de Leberg en de Molenberg. Mijn zoon spurtte de Leberg boven en het was afspraak bij de volgende bevoorrading. De Molenberg is ook geen lachertje maar velen nemen het straatje daarvoor die natuurlijk vlotter naar boven te fietsen is. Daarna was het dobberen op de kasseien van de Paddestraat en kon ik in Velzeke aan de tafel aanschuiven. Via de Lippenhovestraat en de Lange Munte vlogen wij naar Gent. De snelheid lag gestadig boven de 30 kilometer per uur en aan de kruispunten moest je toch niet stoppen vanwege al die seingevers! En zo kwamen wij in iets meer dan vier uur fietsen aan de finish. Het was terug een mooie fietstocht, veel kasseien en hier en daar een zware helling, zeer goede bevoorradingen en om dit af te sluiten nog een goede tas koffie in het Wielercentrum van Eddy Merckx. Een minpunt dat wij maar met twee in plaats van met drie aankwamen te Gent.

link naar parcours

 

Koppenberg VMA Cycling Tour 25/03/2017

 

Vandaag gaan wij het niet zover zoeken, Melden en zijn beruchte Koppenberg is de startplaats voor de volgende fietstocht. De organisatie sprak over de ideale voorbereiding voor de komende Ronde van Vlaanderen. De langste afstand was 75 kilometer en ik denk dat velen dit toch niet zien als de voorbereiding voor de grootste afstanden van de Ronde. Ik heb er maar een mouw aangepast en de tocht zelf maar vergroot. Vooreerst een tochtje langs de schelde naar Kerhove om dan naar Melden te fietsen, meteen al goed voor 20 extra km. Het deed heel vreemd aan bij de startplaats, veel volk was er niet te bespeuren, de bewaakte fietsstalling was maar een verlaten plaats. Wat een tegenstelling tot de voorgaande tochten met die duizenden deelnemers. Oei dit zou vandaag maar een eenzaam ritje worden. Of misschien was ik te negatief en waren de meesten al vertrokken of moesten zij misschien nog de start nemen? Was het maar zo! Dat het vandaag ondanks de geringe afstand een zware dobber zou worden kon je afleiden van het parcours. De ene helling na de andere maar vooral de heel krachtige wind maakte het nog veel moeilijker. De eerste helling van de dag luistert naar de mooie naam Middelloopstraat. Daarna volgde de Doornstraat en als derde helling de Scherpenberg. Volgens mij is dit een van de moeilijkste, de langste en de steilste helling op asfalt van Oost-Vlaanderen. Op deze helling fietste er nog een deelnemer naar boven en dat was meteen ook de laatste fietser van deze tocht die ik van de gehele dag nog zag! Kuthol en Keistraat waren de volgende om uiteindelijk de zware beklimming aan te vatten van de Kanarieberg. De bevoorrading kwam in zicht te Louise-Marie. Een enig mooi dorp in de Vlaamse Ardennen. En ja ik was helemaal alleen bij de bevoorrading. Eten en drinken in overvloed een gehele tafel voor mij alleen. Ook terug niemand te zien. Ondertussen was ik al 60 km verder. Op nu naar deel twee met nog een aantal moeilijke beklimmingen. Tenhouttestraat is daar een van en via Schorisse fietste ik naar Maarke- Kerkem om de Kapelleberg en Kokerelle te beklimmen. Dat je daar van mooie uitzichten kan genieten hoeft geen betoog. Alleen met die wind begon de tocht door te wegen.De Boembeke straat was de laatste helling in het rijtje van geasfalteerde bergjes. En nu was het terug richting Melden met zijn Koppenberg. Na 95 km stond ik voor deze kasseihelling. Alhoewel dat er toch een bordje stond met het opschrift : De koppenberg is niet verplicht? Maar ja wat doe je dan? recht omhoog ja in plaats van rechts af te slaan. Maar na 95 km blijft het toch een beproeving, moeilijke kasseien, schots en scheef liggen ze erbij en ik geraakte geen poot vooruit. Vooral op het steilste stuk dacht ik nooit boven te raken. Sorry maar ik haat deze berg en misschien vele anderen ook, vandaar ook zo weinig deelnemers zeker. Eenmaal boven moest ik toch een beetje bekomen vooraleer de volgende km aan te vatten. Ja naar Nukerke gaat de weg terug omhoog en als laatste toetje vandaag de Rotelenberg. En na 100 km bereikte ik terug de startplaats die er toch heel rustig bij lag. Het is toch raar dat je een tocht maakt van 75 km en dat niemand je bijhaalt! Deze organisatie verdient toch beter wat het aantal deelnemers betreft. Aan het parcours lag het zeker niet, een niet te versmaden tocht door de Vlaamse Ardennen. 1050 hoogtemeters waren er te overbruggen voor 75 km dit zegt toch al iets over het parcours. 3 euro startgeld en daarbovenop nog een gratis Ename. Te weinig km? Misschien eerst de 50 en dan de 75, is misschien het proberen waard. De laatste 10 km met wind op de kop was ook niet gemakkelijk en na 110 km was ik terug thuis. En dit na een solo van 5uur, de wind en de hellingen hadden toch zijn tol geëist! Maar kom het is zoals de organisatie zei,  een ideale voorbereiding voor de Ronde Van Vlaanderen waar ik ook zal deelnemen

.link naar parcours

Ronde Van Vlaanderen Cyclo 01/04/2017

 

Ja het moest er eindelijk eens van komen dat ik de star t zou nemen aan deze befaamde toertocht. Eigenlijk kwam dit enkel door toedoen van mijn zoon die met zijn vrienden zich liet inschrijven. En ja waarom ik niet ? Mijn zoon koos voor de 140 km en ik voor de 80. Voor begin April was dit al meer dan genoeg wat de afstand betrof. Inschrijvingsgeld 30 euro en bij ziekte krijg je dan ook geen cent terugbetaalt. Geloof het of niet maar twee dagen voor de start word ik wel ziek zeker! Naar de dokter, met als verdict buikgriep en de rest moet je er maar bij denken. Met een spuitje en de nodige medicijnen toch nog juist klaar om de start te nemen. Ja er zijn natuurlijk ergere dingen in het leven dan zoiets, maar kom leuk is toch iets anders. De nacht ervoor nog wakker gekomen badend in het zweet en zo moest ik straks deelnemen aan deze al bij al toch zware tocht. Met flanellen benen richting de start getrokken waarbij ik het meer koud dan warm had. Maar kom ik had geen koorts en dit was toch een geruststelling anders was ik zeker thuisgebleven. Met duizenden vertrokken wij dan maar langs de schelde om op de eerste splitsing het parcours van de 75 km te volgen. Na 10 km volgde dan al de eerste bevoorrading, veel te vroeg maar mij kon het niet schelen want zin om iets te eten was er bij mij niet aanwezig. Op naar de eerste helling de Koppenberg en waar ik voor vreesde bleek waar, al wandelend naar de top.  Ongelooflijk glad lag de helling erbij en modderig vanwege de regen de voorbije nacht. Dan maar zoals de anderen te voet naar boven! Eigenlijk kwam mij dat nog goed uit want dit kostte niets van inspanningen! Vanaf de Koppenberg was het menens en gedaan met te wandelen, fietsen daarvoor waren wij gekomen. Via de stenen van de Maria Borre reden wij naar de Taaienberg waarbij sommigen te voet en anderen al fietsend naar boven reden. Ben dan maar resoluut naar de top gefietst en dit vergde weinig moeite en ik was ook een beetje beter geworden. Alleen mijn maag was niet om over naar huis te schrijven. Op de Kaperij kon ik een versnelling groter duwen maar de Kanarieberg bleek toch moeilijker te zijn vanwege mijn ademhaling. Maar kom Ronse kwam in zicht met zijn gezellige marktplein en dan ook de bevoorrading. De aanwezigen koeken heb ik maar in mijn truitje gestopt want als ik later trek krijg dan heb ik tenminste wat mij bij. Spijtig want de bevoorradingen waren helemaal in orde. De tocht maar vervolgen via de oude Kruisberg en de Hottond waarbij mijn benen steeds beter werden. De Karnemelkbeekstraat was de voorbode voor de Oude Kwaremont. Voor mij lag hij er goed bij, wel waren er velen die er naar boven fietsten en met al dat volk voelde je gewoon de trappers niet. Nog eentje te beklimmen en dit was de Paterberg. Geen gootje vandaag dus maar al slalommend tussen de anderen door naar boven! Zo dit was de tiende helling en nu terug naar Oudenaarde wat natuurlijk geen probleem meer vormde.  Als ik terug kijk naar deze tocht moet ik beklemtonen dat deze meer dan de moeite waard is. Perfect in orde was deze organisatie. Overal politie, seingevers, er is enorm voor de veiligheid van de deelnemers gezorgd. Uitstekende bevoorradingen, al was dit in mijn toestand wat minder. 30 euro en een prachtige medaille rijker en ook een mooi koerstruitje! Helemaal niet verwacht dit laatste. Hopelijk kan ik volgend jaar ook meefietsen alleen dan ga ik zeker voor de 150 km!

link naar parcours

 

 

Klassieker van het Goede Doel.

08/04/2017

 

Niet met de wagen maar wel met de fiets gereden naar Zulte. Alvast een koude start met temperaturen iets boven het vriespunt, maar na de middag zou het al een pak warmer worden. Via Kruishoutem bereikte ik na 20 kilometer Zulte. Veel deelnemers aan deze fietstocht en dit was graag meegenomen de eerste kilometers. Grote groepen tot aan de eerste helling van de dag die luidde naar de naam Bomstraat. En deze helling haalde direct de groepen uit elkaar, met als gevolg dat het voor mij terug een soloritje werd. Ja de enen rijden te traag en de anderen te snel! Op dan maar richting Avelgem om vervolgens de weg te nemen naar Sint Denijs waar zich de eerste bevoorrading bevond, voor mij was dit na 52 km. 22 km verder na golvende wegen kregen wij de tweede helling voor de wielen geschoven. Dreve Callois een niet zo moeilijk bergje, met de grote plaat kan je makkelijk naar boven fietsen. Maar dan komt die bevreesde Bourliquet daaraan. Toch een serieuze zware helling, geen enkele bocht maar wel keihard naar boven gedurende 1 km. De volgende in het rijtje Les Mont is veeleer een leuke helling (voor mij toch) veel bochten en niet zo steil als de vorige. Boven gekomen had ik reeds 100 km achter de rug. Maar het ging goed vandaag, van vermoeidheid was geen sprake! Rue Lait Battu of met andere woorden de gekende helling van de E3 prijs ( Karnemelkbeekstraat ) de volgende in het rijtje van de hellingen. De bevoorrading kwam in zicht te Heynsdaele. En net zoals voorgaande jaren kon je genieten van de vele taartjes. Fruit en rijsttaartjes zo veel je wilt Ja honger zal je daarna niet meer hebben! Hotond en kapelberg moesten nog bedwongen worden en daarna was het voor mij het sein om terug naar huis te fietsen . Na 123 km kwam ik terug thuis na een leuk ritje.

link naar parcours

 

DDW Classic Desselgem 19/04/2017

 

Naar Tiegem gefietst met de mtb om deel te nemen aan de tocht van Desselgem. Een valse start deze morgen met de miezerige regen. Tot in Tiegem regende het, maar eenmaal terplaatse begon het op te houden met de nattigheid. Volgens de website kon men in Tiegem inschrijven voor een tocht van 65 km maar dit bleek een fout te zijn. Enkel de grootste afstanden, namelijk de 95 en 115 had je wel de mogelijkheid om in dit dorpje te starten. Gelukkig voor mij stonden er een paar borden met het parcours erop uitgetekend en zo kon ik precies nagaan waar ik hier en daar een stukje kon afsnijden. De eerste km waren op en af langs vele kerkwegels en hier en daar een mooi stuk langs boomgaarden die voor deze dag eenmalig openstonden voor de mountainbikers. Na 10 kilometer waren wij nog steeds op het grondgebied van Tiegem.Via Ingooigem en terug de Tiegemberg en tenslotte Anzegem kwam ik aan de eerste bevoorrading die zich situeerde bij een mooie boerderij. 35 kilometer in de benen en het was een mooi ritje tot nu toe. Op de weide van de landbouwer was er speciaal een paadje uitgestippeld door de weiden (duwen op de kleinste versnellingen). Na 42 kilometer bereikten wij de mooie bossen rond Waregem en deze zijn allemaal in privébezit maar vandaag stonden de poorten weidt open voor alle fietsers. 8 kilometer lang mochten de deelnemers dit prachtig boscomplex doorkruisen, gelukkig lagen de bospaden er kurkdroog bij! Over de brug van de E17 verliet ik de bikers om mij bij de fietsers te voegen die van Desselgem kwamen. Na 54 kilometer mocht ik wederom aanschuiven bij de volgende bevoorrading. Volgens de informatieborden volgde nu nog amper een asfaltstrookje! Vooreerst slalommen tussen de mooie boomgaarden die in volle bloei stonden (ja je moet niet altijd naar Limburg gaan). Vervolgens langs allerlei bos en aardewegen door Wortegem. Asfalt vergeet het maar, leve de ofroad wegen. De prachtige omgeving krijg je er gratis bij. De vermoeidheid die begon ook al een beetje door te wegen! Het was al van November geleden dat ik nog aan een mountainbiketocht had deelgenomen. Er wachtte nog een prachtig deel met veel interessante bossen in Wortegem. Met andere woorden het kon niet op vandaag. Na 75 kilometer verliet ik het intensieve parcours om terug naar huis te fietsen. 85 km km in de benen waarvan toch een goeie 65 km op een zeldzaam mtb parcours. Ontzettend veel privaatwegen, dit moet toch een enorm werk zijn om al deze eigenaars te overtuigen om hun domeinen zo maar open te stellen. Een dikke pluim voor de organisatoren voor al het werk dat zij daar ingestopt hebben!

link parcours

 

Johan Museeuw Classic Oudenaarde 01/05/2017

 

Vandaag is het niet ver om de start te nemen in Oudenaarde. Amper 2 kilometer en wij kunnen terug beginnen aan de volgende fietstocht. De voorgaande jaren ging deze tocht door onder de naam Superklassieker, maar sinds dit jaar wordt er niet meer gereden naar de piste in Roubaix. De kasseien zijn verdwenen maar de hellingen natuurlijk niet. Gekozen voor een tocht van 150 km en het beloofde een tamelijk zwaar ritje te worden. Bij de inschrijving kreeg je voor onderweg een mueslireep en twee gelletjes en tenslotte nog een stuk peperkoek. Alvast een goede bevoorrading voor de rest van de dag en wij waren klaar om de eerste helling van deze fietstocht te bedwingen die luisterde naar de naam Achterberg of Vlaamse Ardennen dreef. Een heel steil stuk de eerste 200 meter en daarna een zeer lange uitloper. De volgende in het rijtje de alom bekende Wolvenberg na km 9. Tissenhove volgde en nog een andere helling in Mater, dan naar Horebeke via de Pottenberg. Na 24 km was het de beurt aan de Berendries. Niet alleen de hellingen maakten het moeilijk maar de krachtige wind was ook niet te verwaarlozen. Via de Biesstraat en de beklimming van de Valkenberg reden wij nu verder naar D ’Hoppe waar zich de eerste bevoorrading bevond. Sportdrank en energierepen zoveel je wou. Daar was ook de splitsing van de 150 km. 37 km in mijn benen die vandaag niet zo goed aanvoelden. Op nu naar Geraardsbergen en de Muur. Het viel mij op dat er maar weinig de 150 km reden aangezien het voor mij terug een soloritje werd. Na 50 km konden wij via de steile Abdijstraat aan de Muur beginnen. Daarna het klassieke patroon van de oude Ronde Van Vlaanderen volgen en dit was dan de onvermijdelijke Bosberg.58 km achter de rug en vanaf nu was de wind volledig in het nadeel en aangezien ik geheel alleen was zou het geen lachertje worden naar de volgende bevoorrading! Moerbeke was het laatste stukje Oost-Vlaanderen om nadien terug Wallonië door te fietsen. Op en af en hier en daar nog een kasseiweg en de wind die volledig tegen zat. Na 83 km was het rondje voorbij van de 150 km en kwamen wij terug aan dezelfde bevoorrading. Ja ik had er dorst van gekregen, zo was het tijd voor mijn bidon te vullen en een banaan te verwerken want er volgden nog veel moeilijke hellingen. De volgende 20 km gingen moeizaam vooruit, ja het beste was precies verdwenen, niet de hellingen maar het labeur tegen de wind begon toch door te wegen. In Frasnes-les-Buissenal was het keerpunt om tegen de wind in te rijden maar dan kregen wij meteen de heel zware Bourliguet voor de wielen geschoven. Smerig ding na iets meer dan 100 km! Iets voorbij de top kregen wij als beloning een gelletje. Zij hadden er al meer dan 1000 uitgedeeld. Dit gelletje was zeker nodig want het moeilijke parcours stopte nog niet, integendeel. De Kanarieberg boven fietsen ging nog tamelijk vlot na 115 km. De hoeveelste helling dat dit was weet ik niet meer omdat ik de tel was kwijtgeraakt. Ondertussen was mijn bidon zou goed als leeg maar geen nood want de volgende bevoorrading kwam in zicht te Nukerke aan de mooie visvijvers. Mooi was het daar inderdaad maar de bevoorrading een stuk minder. Enkel nog bananen te verkrijgen maar geen drank! Niets geen druppel en zo moest ik nog verder met een beetje sportdrank in mijn bidon. Dit is volgens mijn mening  toch een grote tekortkoming. Geen gezeur maar verder fietsen dorst of geen, op naar de volgende helling of de Fonteineweg, geen dooddoener maar na een zo’n zware tocht begon dit al door te wegen. Naar Ronse met zijn Kruisberg, gelukkig niet op de kasseien wel op asfalt naar boven. De laatste helling voor mij vandaag was de Hotond. En dan had je de keuze met nog drie hellingen, De Knokteberg, De Oude Kwaremont en de Paterberg. Ofwel koos je voor de light-versie rechtsaf naar Kluisbergen en zo naar Oudenaarde. Voor mij was de keuze snel gemaakt, de light-versie bleek voor mij het verstandigste. Bovendien de kilometers klopten ook al niet, want ik had er reeds 130 km achter de rug en ik was bijlange nog niet aan de aankomst. Het zou een beetje van het goede teveel zijn geweest. Via Berchem en Kerhove kwam Oudenaarde in zicht en ik zou liegen om te zeggen dat ik niet blij was. Het was een zware toch met 1470 meter hoogteverschil en de krachtige wind en in totaal 148 km in de benen

link naar parcours

 

 Willems Veranda’s Classic VTT 07/05/2017

Herzele was vandaag de startplaats voor een mooie vtt tocht in en rond Herzele. De eerste km reden wij richting Borsbeke met zijn golvende landstroken en hier en daar een stukje bos die wij moesten doorkruisen. Het parcours lag er grotendeels droog bij, alleen de bospaden waren hier en daar een beetje glibberig. Na Borsbeke volgden Hillegem en Oombergen . Het viel mij op dat er heel weinig op asfalt te rijden viel, of met andere woorden het parcours stak goed in elkaar. Korte knikjes bergop zorgden voor afwisseling in het mooie landschap. In Sint- Lievens- Houtem waren er paar heel moeilijke passages te overwinnen die iedere mtb weet te appreciëren. Na 27 km volgde in Vlierzele de eerste bevoorrading. Ottergem en Erpe Mere waren de volgende dorpjes op het parcours. De paden in Erpe lagen er heel drassig bij ondanks het al vele weken droge weer. In Aaigem was het terug aanschuiven bij de volgende bevoorrading dit na 47 km. Na 59 km was er dan de splitsing voor de 55 en 75 km. Ik koos voor de 75 km en dit was tevens ook het parcours van de 25 km of de kortste afstand vandaag. Spijtig genoeg liep het parcours grotendeels samen met een wandeltocht. Stel u het zelf maar voor wandelaars en mtb op een en hetzelfde traject. Dit zorgt automatisch voor problemen. Een voorrangsregel bestaat er voor zo een situatie niet denk ik. Sorry mensen maar ik kan er nu eenmaal ook niet aan doen dat wij in elkaars weg lopen of fietsen. Eigenlijk heeft niemand daar iets aan. Na 77 bereikte ik dan de volgende bevoorrading. Normaal moest ik nu al terug aan de startplaats zijn, maar niets was minder waar. Een biker vertelde mij dat het nog zeker 9 km was tot in Herzele. En hij had het bij het rechte eind want ik heb er 86 km gefietst vandaag. Meer dan 5 uur op een mtb waarvan toch meer dan 80 % op onverharde paden was wel de moeite.

link naar parcours

 

De Gouden Flandrién 13/05/2017

 

Centrum Ronde Van Vlaanderen was de start voor de Gouden Flandrien, een fietstocht van 250 km in de Vlaamse Ardennen. Gelukkig waren er ook voor de mindere rijders ook de zilveren en bronzen fietstocht. Voor mij zou het dan maar de zilveren worden wat met een afstand van 150 km ook al meer dan genoeg was. Twee lussen te rijden, namelijk eerst de blauwe en dan de gele. Veel deelnemers waren er niet voor deze fietstocht, wellicht te veel kasseien en hellingen zeker? Ja 21 km kasseien en ongeveer 17 hellingen voor de 150 km. Als inwoner van Oudenaarde moest ik natuurlijk deelnemen aan deze fietstocht. De eerste km richting Kluisbergen waren de gemakkelijkste van allemaal en de eerste klim De Oude Kwaremont was door wegenwerken onderbroken, althans het stuk naar de kerk. Dan maar via een andere weg naar de Kerk geklommen en deze luistert naar de mooie naam Keuzelingsstraat. Boven linksaf en de kasseien volgen tot aan de top. Volgende klim de Patersberg via het gootje naar boven. En nu naar de gevreesde helling de Koppenberg. Hij lag er vandaag kurkdroog bij, bijgevolg ging het nog redelijk goed naar boven, al ben ik toch telkenmale blij dat hij achter de rug is! Het parcours is zo een beetje een kopie Van De Ronde Van Vlaanderen, want de volgende kasseien zijn de Mariaborre en de Stationsberg. Daarna volgde de onvermijdelijke Taaienberg en via de Muziekberg bereikten wij uiteindelijk Ronse na 47 km. De Hotond was onderbroken zo moesten wij via een andere helling naar Kluisbergen. Geen Oude Kruisberg dus, maar wel een andere kuitenbijter de Fiertelmeers en daar was dan ook de eerste bevoorrading. Twee deelnemers stonden eraan te schuiven aan de rijk gevulde tafel. Wat denk je van de Geraardsbergse Mattentaarten? Niet te versmaden zoiets! En de rest mocht er ook zijn. Na mij kwamen er nog vier Nederlanders aangefietst en deze zou ik telkenmale wel tegenkomen onderweg en op de bevoorradingen. Nu fietsten wij de taalgrens over naar Orroir en de achterkant van de Kluisberg diende beklommen te worden (helling 8). Via Kluisbergen en de Schelde bereikten wij na ongeveer 85 km Oudenaarde. Ja twee omwegen en eenmaal de weg kwijt kwam ik aan iets meer km dan gedacht. Dan volgde nu de ingekorte gele lus. Dat wil zeggen de kasseien van de Paddestraat en Zottegem waren er niet bij. Helling 9 de Bergstraat in Petegem en de volgende Pareelstraat zijn nog eenvoudig te nemen beklimmingen. Dit was ook zo met nummer 11 de Nokerberg (in het gootje gaat dit zeer vlot). Na 105 km kregen wij dan de moeilijke kasseien voorgeschoteld te Wannegem. Wannegem dorp en Huisepontweg voorbij de mooie molen en Kasteel van Wannegem. Dan de kasseien van Den Doorn bijna 2 km lang, niet te onderschatten! In Mullem wachtte ons de Korte Ast een korte maar nijdige helling vooral na 114 km. Het parcours werd nu wel een beetje gemakkelijker. Zingem, Nederzwalm, en Munkzwalm en daar was de derde bevoorrading gepland. Nee nu geen Mattentaarten maar wel heerlijke rijsttaartjes. Ik had ondertussen veel honger gekregen zodoende heb ik mij goed kunnen bevoorraden. De andere deelnemers trouwens ook en het rare was dat het dezelfde fietsers waren die ook op de eerste bevoorrading waren in Ronse inclusief ook de 4 Nederlanders. 133 km reeds achter de rug en er kwam nog een moeilijk stuk af met de befaamde Molenberg. Eerst ging het op en neer om na 141 km de Molenberg boven te fietsen (het begon toch al een beetje in de benen te hangen). Helling nummer zoveel was de smalle weg na Horebeke en nadien kregen wij weer volop kasseien te verteren. Eerst de Jagerij en de zeer zware klim en kasseiweg Kerkgate, Karel Martelstraat en de Holleweg. Ja dit zijn allemaal kasseiwegen! Dan kwamen wij aan in Volkegem, de helling naar beneden suizen en dan recht omhoog de steile Wolvenberg (km 153) En als je boven komt is het nog niet gedaan want dan is het rechtdoor op de kasseien van de Ruiterstraat. Dan was ik even de weg kwijt en mocht ik als afsluiter de Heistraat boven fietsen. In Ename was ik ondertussen de kaap van 160 km gepasseerd. Na 164 mocht ik de remmen dichtknijpen. De 2 km naar huis was leuk om te fietsen. Aan de aankomst lag er nog een berg bevoorrading te wachten boterhammen met hesp en andere

link parcours

 

Herdersmarathon Maarkedal 20/05/2017

 

Terug een ritje met de mtb en het zou richting Schorisse gaan om deel te nemen aan de Herdersmarathon. Met de fiets naar Maarkedal om de 80 km te rijden en terug naar huis. Het beloofde een zware tocht te worden en de wegen naar het voetbalveld zijn ook niet vlak te noemen. Na 11 km kwam ik aan om mij vervolgens in te schrijven voor deze laatste editie. Veel deelnemers voor deze tocht (een beetje van het goede teveel). Al van bij de start meteen het bos in en het lag er niet al te proper bij, dit was de voorbode voor de rest van te tocht. Bos Ter Rijst mochten wij vandaag doorfietsen en zo ging dit maar door steeds op en neer, verpozen zat er nergens in. Tijdens de afdaling van de Foreest waren er al veel deelnemers die al kennismaakten met de gracht en een ander kwam al terug met een totaal kapot voorwiel, voor mij het sein om toch voorzichtig de afdalingen te nemen! De Alpenweide moest vervolgens beklommen worden maar in de afdaling daarvoor gingen er weer een paar tegen de vlakte. In de Ijskelderweg was het weer van dat. Spiegelgladde kasseien met al resultaat weeral een mountainbiker die liever de grachten opzocht. Veel te roekeloos allemaal zeker! En daar was dan de eerste bevoorrading na 20km en nu was het fietsen naar het mooie maar natte en vuile Brakelbos. Het had deze week toch veel geregend en dit kon je merken aan de staat van het parcours. Het was zwaar duwen en dit kroop toch in de kuiten. Het Livierenbos was een leuke speeltuin op en af en op en af. Kon je niet boven rijden dan maar te voet. En daar ging ik voor de eerste maal tegen de vlakte! Het zou niet de laatste maal zijn vandaag. Uiteindelijk kregen wij de tweede bevoorrading in zicht. 40km hard labeur en ik had al heel wat meegemaakt. Velen te voet met een kapotte fiets anderen dan weer met een lekke band. Iets voorbij Ellezelles splitsen de parcoursen van de 60 en 80 km en opeens was het een stuk rustiger fietsen. De tour werd er niet eenvoudiger op integendeel nu werd het pas enorm modderig. De hellingen in de bossen waren enkel nog hier en daar te voet te beklimmen. Het had meer weg van een wandeltocht dan een mtb ritje. Aan de derde bevoorrading kwam er ook iemand toe gesukkeld met zijn versnelling die hij helemaal kapot gereden had. Amai wat was dat voor een dag vandaag. Óp nu naar de Muziekberg en zijn helling, de hoeveelste dat dit was vandaag?  Ik zou het echt niet meer weten. Maar kom het einde kwam in zicht en dan deed ik iets heel stom. Op een stuk tarmac wou ik voor de laatste helling nog een suikertje nemen, maar ik moest onverwachts recht inslaan, mijn schijfremmen kneep ik te hard in waardoor ik hard tegen de vlakte ging! Schaafwonden overal. Ja ik stond er maar dwaas bij te kijken en mijn stuur was helemaal scheefgetrokken. Gelukkig bleef het enkel bij schaafwonden om de Peerdekouter naar boven te fietsen. Na 95 km kwam ik terug aan de startplaats, snel mij fiets afgespoten en naar huis gefietst alover de Kokerelle . Ja mijn vrouw had veel werk om al mijn wonden te zuiveren. 105 km gefietst en 1670 hoogtemeters tonen aan dit toch een zeer zwaar parcours was. Als je bedenkt dat ik er ongeveer 7u30 over de tocht deed, mag je geruststellen dat deze laatste editie van de Herders er een was om niet snel te vergeten.

link parcours

 

Otegem Geraardsbergen Otegem 25/5/2017

 

Het is een mooie zonnige dag om te fietsen richting Otegem om aan deze mooie tocht deel te nemen. Via Avelgem, Escanaflles, Orroir, Amougies en Ronse bereikten wij Saint- Sauveur met de eerste beklimming van deze dag de Beau Site. Helling van 1 km met 13% als steilste stuk. Vervolgens in Ellezelles de Haizette en de Rue Neuve. Drie bergjes die er mogen zijn na 56 km. Via Everbeek en Goeferdinge bereikten wij  hoe kan het ook anders Geraardsbergen met zijn befaamde muur. De spoorwegbrug over en dan via de markt en de Vesten naar het laatste stuk de eigenlijke Muur. Hij lag er droog bij en met de juiste versnellingen kan dit geen probleem opleveren. Na 70 km was daarboven ook de bevoorrading. Genoeg te krijgen en met zelf gemaakte broodpudding kan je al een tijdje verder. Een mooi uitzicht over de gehele omgeving vanaf deze plek. Je kan natuurlijk niet blijven staan, dan maar terug op de fiets gesprongen om het volgende deel van het parcours te volgen. Onkerzele, Schendelbeke en Deftinge na 80 km zijn zo van die stille dorpjes en dit is tevens ook voor Sint- Martens-Lierde maar daar wachtte ons de volgende beklimming, namelijk de Eikenmolen. De Nieuwstraat in Michelbeke is een lange smalle weg die na 95 km toch ook een beetje begint door te wegen. Ja het was vandaag op en af, veel vlakke wegen waren op deze fietstocht niet te bespeuren. Daarentegen was de Kerkemstraat in Kerkem een weg die wel vlot omhoog gaat. Steenbeekdries en de Pontstraat zijn hellingen die met het grote verzet kunnen genomen worden. In Nukerke was het uitkijken om de n60 te dwarsen. En dan weer terug rustige wegen en met de wind in de rug naar Berchem. De Nieuwstraat is zo een klein maar vervelend stuk bergop om dan tenslotte Tiegem te bereiken met zijn Vossenhol als laatste en 10de helling. 122 km op de teller en dan de weg terug naar huis. 140 km vandaag gefietst en 1260 hoogtemeter wat toch al redelijk de moeite is. Het is een tocht die al jaren bestaat, met fietsvriendelijke wegen, mooie beklimmingen en een goede bevoorrading en dit voor de schappelijke prijs van 3 euro wat moet je nog meer wensen als wielertoerist!

link parcours

 

Serge Baguet Classic 03/06/2017

 

Naar Lierde gefietst om aan deze classic deel te nemen. Een vlakke weg ernaartoe kan je het niet noemen, Boembeekstraat als opwarmertje en zo verder naar Brakel en de drukke weg volgen naar Lierde. Voordeel is dat je eenmaal ter plaatse geen parkingproblemen hebt! Na een vlotte inschrijving kon ik mijn tocht verderzetten. Gekozen voor de 115 km en het parcours was eigenlijk bijna hetzelfde aan deze van het jaar voordien. De eerste helling van deze dag of voor mij de volgende tellende voor de bergprijs is de Fayt te Parike. Eigenlijk is dit een parcours die op en neer gaat, vlakke wegen zijn er nergens te bespeuren en dit maakt het toch zo een veraderlijk ritje. Flobecq en Ellezelles zijn zeer mooie dorpjes in het mooie maar toch lastige pays des collines. Hameau des Papins is bijna een muur om naar boven te klauteren en als toetje mag je een beetje verder de Bourliguet beklimmen. Na 76 km was dan de eerste bevoorrading in Ronse. Het was een tamelijk warme dag dus voldoende drinken was noodzakelijk. Tevens niet vergeten om ook nog een bidon te vullen. Op nu naar de volgende hellingen, dat zijn dan de Karnemelkbeekstraat en in Zulzeke de korte maar nijdige Kuitholstraat. De weg genomen van Ronse naar Schorisse en Maarke – kerkem om de Kokerelle boven te fietsen om dan vervolgens de duik te nemen naar Oudenaarde voor de volgende bevoorrading na 108 km. Het zou gemakkelijk zijn geweest om naar huis te rijden (2 km). Nee dus, de blik gericht naar Lierde via de steile Wolvenberg. De andere beklimmingen waren al niet veel gemakkelijker, onbekende hellingen die stilaan toch in de benen slopen. Na 135 km aangekomen te Lierde en nu weer terug naar huis. De wind blies nu volledig in het nadeel, het zou duwen worden. Tot in Brakel viel dit nog enigszins mee, maar dan iets buiten het dorp was het zwoegen op de Kleiberg! Dan naar beneden om de volgende helling te beklimmen, er kwam vandaag bijna geen eind aan al dat klimwerk! Uiteindelijk kwam ik toch moegestreden aan in Oudenaarde. 155 km en 1800 hoogtemeters en dit voor een Vlaams Ardennen ritje!

link naar parcours

 

Grinta Doornik 10/06/2017

 

Met de wagen naar kain gereden om aan deze fietstocht deel te nemen. Gekozen voor de langste afstand, of 175 km. Deze cyclo gaat voornamelijk door het mooie maar lastige Pays De Collines. De eerste 50 km vielen nog mee tot aan de eerste bevoorrading. 4 hellingen waarvan de Knokteberg de zwaarste was en Dreve du Callois de gemakkelijkste. 50 km en vier hellingen is nog mooi te doen. Maar nu zou het totaal iets anders worden. De ene beklimming volgde de andere op, veel recuperatie zou er niet meer te beleven vallen. De Croisette,Saule Pendu, de enige helling met kasseien, dan Mont de Mainvault, De steile Bousée en de moelijker Les Papins dit tot aan de bevoorrading te Flobecq na 94 km. Ondertussen was het ook al een stuk zonniger en warmer geworden en dan is het noodzaak om zoveel mogelijk te drinken! Gelukkig waren de bevoorradingen meer dan in orde, eten en drinken in overvloed. Tot km 145 moesten er 8 hellingen beklommen worden, waarbij de ene al zwaarder was dan de andere. Op La Croisette begon ik zowaar sterren te zien ondanks dat het een zonnige dag was. De vermoeidheid begon toe te slaan. Na deze helling volgde een heerlijke afdaling tot de laatste bevoorrading. 17 bergjes boven gefietst (ja het zijn nog altijd geen cols).  Zo kon ik beginnen aan de laatste 33 km met daarin nog 4 hellingen en een sterke tegenwind. Laatste helling van de dag de Mont St Aubert  was een plezier om naar boven te fietsen wetende dat het de laatste was! Na 178 km terug aan de finish. De gegevens van deze zware fietstocht. 178 km en 2330 hoogtemeters. Het is een mooie streek om te fietsen een beetje te vergelijken met onze Vlaamse Ardennen.

link parcours

 

MTB Vichte 17/06/2017

 

Een beetje afwisseling kan geen kwaad en daarom vandaag terug op weg met de MTB. De eerste 20 km op rustige wegen naar Vichte. Geen massa deelnemers voor deze MTB tocht, ja helemaal niet te vergelijken met de toertocht zoals deze van de herders uit Schorisse. Eigenlijk heb ik het liever zo. Vandaag gekozen voor een tochtje van 65 km wat nog altijd de moeite is. Het parcours lag er kurkdroog bij, met alg gevolg dat je voortdurend een grote versnelling kan blijven duwen. De organisatoren hadden ook gezorgd om hier en daar een stukje privéterrein in te lassen. Altijd mooi om in een bos te mogen fietsen van een of ander kasteel. Helemaal vlak is de tocht niet, veeleer glooiend met prachtige uitzichten op het achterland van Kortrijk, Bellegem en Sint Denijs. Vlak voor de eerste bevoorrading mochten de deelnemers gedurende 3 km een bos doorkruisen met tal van bospaadjes en singletracks. En daarna met de wind in de rug  was het lekker fietsen tussen de velden naar Bellegem en Stasegem om uiteindelijk de Gavers te bereiken in  Harelbeke. Daar werden wij terug op de proef gesteld op onze stuurmanskunst. Op en af tussen de vele bomen langs het meer. Nog een paar kilometer te gaan om terug in Vichte aan te komen. Die 65 km bleken uiteindelijk maar 57 te zijn en dat scheelt toch wel een beetje.  Dan maar terug naar huis gefietst via Anzegem, Moregem waarbij ik nog een extra tochtje reed lang Elsegem en Petegem. 103 km gereden en dit op een mooi gevarieerd parcours. Ja deze tocht is zeker voor herhaling vatbaar.

link parcours

 

Rally Drie Provincies Heestert 24/06/2017

 

Met de fiets naar Heestert, dit is een tochtje van ongeveer 22 km. Deze kleine gemeente situeert zich een 5-tal km boven Avelgem. Aangekomen bij het plaatselijke voetbalveld waren er nog weinig deelnemers aanwezig die de start moesten nemen, of met andere woorden het zou vandaag een eenzame tocht worden. Gekozen voor de 100 km en het parcours ging richting Wallonië. Escanaffles, Pottes, Celles, Velaines en Melles waren de eerste dorpjes die werden doorgefietst en er zouden nog veel volgen! Veel wind vandaag, die voortduren in het nadeel blies, maar dit beloofde voor de terugweg naar huis met de wind dan in de rug. De eerste beklimming van de dag de Côte Du Petrieux en deze kan je heel gemakkelijk boven fietsen met de grote plaat. Uiteindelijk kwam dan de eerste bevoorrading in zicht. Iets meer dan 80 km op de teller, is eigenlijk wel een beetje laat en ik denk ook juist op tijd want veel langer zouden ze niet gewacht hebben op mij. Op wie trouwens ook want ik denk dat er bitter weinig fietsers rondreden voor deze tocht. Ach ja het kan niet alle dagen een grinta zijn die je fietst. Na de bevoorrading reden wij verder naar Vezon, Fontenoy en het grijze Antoing. Ja dit industriegebied kan je toch beter mijden als fietser. Na Rumillies en Mourcourt bereikten wij de Côte De St Pierre. Terug met de grote plaat naar boven en dan met de wind in de rug naar Molenbaix en Pottes. Helkijn , St Denijs en Moen waren de volgende dorpjes en na een niet zo denderende rit bereikte ik Heestert. En nu terug naar huis en bij aankomst een tocht gefietst van 145 km. Ja het was een eenzame rit, en het parcours was ook al niet zo uitdagend, maar ja je kan niet iedere week een superklassieker rijden.

 

link parcours

 

Ganzenhofkrieretocht 08/07/2017

Terug met de fiets richting Avelgem waar deze tocht plaatsvond. Deze rit is een van de betere van de streek, want iedere deelnemer zal niets te kort komen. Een mooi parcours en zeer goede bevoorradingen.  Ik koos voor de 100 km of de langste afstand voor deze dag. Een warme zomerse dag met een tamelijke harde wind waren de bijkomende tegenstanders. De eerste kilometers gingen richting Kluisbergen om een paar hellingen te bedwingen. Rue de L’Alouette was de eerste moeilijke klus om naar boven te fietsen richting Orroir. Rue de verte Voir is al van een ander kaliber. En de Knokteberg is een helling die het meeste van al gekend is. Dan was het veeleer een golvend parcours naar de eerste bevoorrading te Bossuit. Mooi gelegen in het kasteeldomein met het fraaie Kasteel op de achtergrond. Een biologische bevoorrading met alles daarop en daaraan. Veel soorten fruit en koekjes en andere lekkernijen, genoeg om een hele tijd verder te fietsen. 58km en op nu naar de volgende bevoorrading, dit via veeleer vlakke rustige wegen. Moen en Avelgem werden doorgefietst en een paar km voor  Tiegem vond de volgende bevoorrading plaats. 87 km waren reeds achter de rug en nu mochten de deelnemers een paar flanken van de Tiegemberg bedwingen. In Gijzelbrechtegem ging het terug naar omhoog en verder naar kaster en de schelde naar Berchem en Ruien. Avelgem kwam terug in zicht en ook de startplaats na 120 km. Tijd om terug naar huis te fietsen en dit met een sterke tegenwind. Een ritje van 138 km, niet te zwaar maar wel met een zeer goede organisatie, alles was perfect in orde. Wat moet je nog meer wensen als wielertoerist?

link parcours