fietstochten 2019

Stijn Streuvelsrally

Ingooigem  23/03/2019

De eerste rally dit jaar was de Stijn Streuvelsrally in Ingooigem. Maar in plaats van de 60 ging ik nu voor de 80 kilometer. Het jaar voordien kon ik fluiten naar een bevoorrading want die was niet voorzien op deze afstand. Met de fiets via Moregem, Wortegem , Anzegem naar Ingooigem. Een vlotte inschrijving want veel volk was er niet te bespeuren. Het parcours mocht er zeker zijn en ook de bepijling, allemaal geen probleem. Otegem, Avelgem, Escanaffles en Celles mooie stille dorpen de een al wat groter dan de ander. Maar vanaf Amougies beginnen de wegen omhoog te lopen en dan ook de tijd om de benen even te testen. En mijn benen na 59 jaar zullen er wel niet beter op geworden zijn zeker? Saint Sauveur kwam in aantocht en dan ook de eerste en enige bevoorrading. Ook voor degenen die kozen voor de 120 kilometer was het deze of helemaal niets. Cola, een suikerwafel en stukje banaan. Met dat ga je het zeker niet lang rekken. Gelukkig had ikzelf genoeg proviand bij me. Vanaf Saint Sauveur begint het echte klimwerk met de Rue Aulnoit waar je direct de kleinere versnelling mag gebruiken. Daarna stopt het niet meer wat de hellingen betreft. Iets meer dan 600 hoogtemeters overbrugt vandaag. De omgangstraat en de spichtenberg wegen op het laatste door. In Kluisbergen terug de weg naar huis genomen. Een mooi ritje van 100 kilometer. Alleen de bevoorrading kan beter, maar ja dat moet je er maar bijnemen.

Klassieker van het goede doel

Zulte 13/04/2019

Op een koude zaterdag gefietst naar Zulte om aan deze toch deel te nemen. Ik zat nog altijd met een verkoudheid die mij het ademhalen moeilijk maakte. Maar kom moeilijk gaat het ook al is een goede gezondheid toch een vereiste om goed te presteren. Na 21 kilometer in Zulte aangekomen en vanwege het late uur waren de meeste deelnemers al vertrokken. Dan maar alleen tegen de wind in naar Nokere en Kruishoutem, duwen en stampen en een beetje ballast van mijn verkoudheid over boord gooien. Ondertussen waren er al een tweetal groepjes voorbijgefietst en ik wou mijn wagonnetje aanpikken maar dit ging helemaal niet, terstond werd ik eraf gewaaid. Dan maar alleen verder naar de Korte Ast en vervolgens Zingem. In Zwalm was de eerste bevoorrading voorzien en er was helemaal niets te kort. Sportdrank, fruit koeken en nog veel meer. De mensen hadden medelijden met mij wat ik kreeg een volledige banaan mee voor onderweg. Want de langendries en De Vlamme waren hellingen die voor mij vandaag moeilijk te beklimmen waren vanwege mijn verkoudheid. Ik was beter thuis gebleven zeker? Maar met de wind in de rug begon ik toch een beetje beter te rijden en de Veldeman in Brakel een gemene berg overigens kon ik redelijk vlot naar boven fietsen. Ik zag het helemaal weer zitten en dan kwam de Spichtenberg in zicht waar ik vervolgens mijn persoonlijk record heb verbeterd met een seconde! Och beter dan niets. En dan nog de Hotond naar boven waar ik het weer moeilijker kreeg. Je hebt zo van die dagen dat het alles of niets is. En dan de bevoorrading waar ik mij verheugde op de vele taartjes die er ieder jaar aanwezig zijn. Groot was mijn verwondering dat er dit jaar nog amper een paar over waren. Een stukje per deelnemer meer mocht je er niet tot u nemen. Dit was wel een domper op het einde. Vandaar de weg naar huis genomen met die harde koude tegenwind. Het waren nog 15 lastige kilometers tot Oudenaarde. Als ik terugkijk naar deze tocht kan men zeggen dat het een goede georganiseerde tocht is. Goede bevoorradingen, een hongerklop kan je moeilijk krijgen. Maar als je ziek bent is het wat moeilijker om veel kracht te ontwikkelen. En dan kan je zich de vraag gaan stellen of je niet beter thuis zou blijven?

Desselgem  20/04/2018

DDW Classic

Een zonnige dag vandaag om te fietsen naar Desselgem. Na 22 kilometer aangekomen en na een vlotte inschrijving aan een degelijke zware tocht begonnen. Ik had het geluk of was het andersom dat ik met een kleine groep kon meefietsen. Zo rond de dertig per uur tegen de wind in richting Avelgem en uiteindelijk de Hotond  met de beklimming van de Riekestraat. Een dooddoener, lang en op het laatste bijna een muur. Wellicht de zwaarste helling van de Vlaamse Ardennen. Daarna Muziekbosstraat tot de Boekzitting. Mijn benen begonnen al te verzuren. Tegen de bevoorrading in Louise Marie was het beste er al vanaf. De bevoorrading was meer dan in orde alleen vraag ik mij af als je nu een vrouw bent en je moet dringend naar de wc waar moet je dan heen? Bij zulke organisaties moet het toch mogelijk zijn om een mobile wc te plaatsen? Misschien om daar in de toekomst aandacht aan te schenken. Nu wachtte mij nog een zware tocht door het mooie Pays de Collines. Dat is dan de ene helling na de andere overwinnen. Als je nog steeds met een verkoudheid zit wordt het er niet beter op. En de warmte was ook aanwezig, zo zweten en puffen gedurende 40 kilometer. Veel deelnemers kwam ik niet tegen en het rare dat er mij ook niemand voorbijfietste of vloog. 110 bij de volgende bevoorrading en ik moest nog een paar hellingen bedwingen of het was meer van boven kruipen. De fut of de krachten waren helemaal verdwenen zo het was meer dan tijd om naar huis te fietsen. 132 kilometer en iets meer dan 1300 hoogtemeters bedwongen. Op naar de volgende tocht!

Gent-Sint-Sauveur-Gent

01/05/2019

Vandaag richting Gent om aan deze fietstocht deel te nemen. Ik heb deze morgen gekozen voor mijn auto om naar de startplaats te rijden. Achteraf bekeken was dit niet zo’n goed idee. De 150 kilometer was voor mij een ietsje te ver. Met 100 kilometer te fietsen zou het ook al goed zijn. De meeste deelnemers waren zoals gewoonlijk al weg voor hun fietstrip, daarmee mocht ik weer aan mijn solo tocht beginnen.  In het begin was het fietsen niet zo zwaar, veeleer vlakke wegen en de wind in de rug. De eerste noemenswaardige helling was in Munte. Naar de kerk gaat het lichtjes bergop, genoeg om de benen aan een eerste test te onderwerpen. En vanaf dan begonnen de wegen meer en meer op te lopen. Scheldewindeke, Baaigem, Dikkelvenne en Latem en Boekel. Het moeilijkste stuk was richting de kerk van Horebeke. Via een snelle afdaling kwamen wij  aan de eerste bevoorrading te Schorisse. Redelijk druk was het daar, al vraag ik mij af waarom? Veel viel er niet te rapen, een stuk fruit was al helemaal ver te zoeken! En van al die suikerkoeken en limonade en cola ga je niet veel sneller rijden. Gelukkig heb ik toch al mijn eigen sportdrank mee anders zou het maar droevig zijn. Maar ja als de inschrijvingskosten laag zijn kan je ook niet veel verwachten. Dan maar terug de fiets op om terug te keren naar Gent. Wel een stuk moeilijker nu en ook mooier. Bijvoorbeeld de klim naar Maarke- Kerkem, en naar het kapelletje van Maarke en tenslotte de moeilijke klim van de Boigneberg. Verder via Welden, Nederzwalm, Meilegem, Gavere en Semmerzake. Het fietsen ging me redelijk goed af en in Eke kon ik aansluiten bij een groepje en dit maakte het fietsen niet alleen sneller maar ook een stuk gemakkelijker om niet meer alleen tegen de wind in te moeten fietsen. Na 100 kilometer kwam ik dan terug aan de Watersportbaan waar mijn auto op mij stond te wachten. Eigenlijk was ik misschien toch beter met de fiets naar de startplaats gereden en onderweg ergens naar huis gereden. Van de tocht kan ik zeggen dat deze goed uitgepijld was en ook rustige wegen volgde. Alleen de bevoorrading kan beter al is dit misschien een persoonlijk smaak.